تبلیغات
نقد فرقه های صوفیه و اهل حق
 
درباره وبلاگ


با استعانت از خداوند متعال، قصد داریم در این وبلاگ مبانی اعتقادی و رفتاری فرقه ی صوفیه و اهل حق را مورد بررسی و نقد قرار دهیم.


مدیر وبلاگ : . .
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
نقد فرقه های صوفیه و اهل حق
خیز تا خرقه ی صوفی به خرابات بریم شطح و طامات به بازار خرافات بریم
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
چهارشنبه 20 مرداد 1395 :: نویسنده : حسین تواب




پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ در طول تاریخ هیچ فقیه یا انسان فرهیخته و عالمی را نمی‌توان یافت که معنویت و معرفت را مذمّت نماید؛ امّا بامعنویتی که تصوف مدعی آن هستند، مخالفت‌های زیادی شده است. از این‌رو ریشه مخالفت علما با تصوف را نباید به حساب انکار و مخالفت با معنویت گذاشت، بلکه باید در جای دیگری جستجو نمود.
به عنوان نمونه علامه طباطبایی (رحمة الله علیه) در مورد عقیده تفکیک شریعت، طریقت و حقیقت صوفیه می‌گوید:
ادامه مطلب




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :





پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ در اینکه آیا معنای عرفان و تصوف یکی است یا باهم فرق دارند یا اینکه یکی اعم از دیگری و دیگری اخص از نوع دیگر است، میان گروه‌های مختلف اختلافات زیادی وجود دارد.
برخی که عرفان را اعم از تصوف می‌دانند می‌گویند: «درواقع تصوف طریقه سیر و سلوک عملی است که از منبع عرفان سرچشمه گرفته است. اما عرفان مفهوم کلی‌تری است که شامل تصوف و سایر نحله‌ها نیز می‌شود. پس می‌توان گفت که نسبت میان تصوف و عرفان عموم و خصوص من وجه است.»[1] دلیل دیگر این دسته تقدم عرفان بر تصوف است «تصوف در اسلام و سال‌ها بعد از پیدایش عرفان شکل‌گرفته و در قرن دوم هجری رواج کامل داشته است.»[2]
ادامه مطلب




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 10 خرداد 1395 :: نویسنده : حسین تواب



پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ صوفیه معتقدند سالک همیشه باید در محضر مرشد و قطب خود باشد و اعمال و کردارش تحت اوامر و نواهی قطب انجام شود و حتی برای زمانی که سالک نزد قطب حضور ندارد  نیز بر سالک واجب است که صورت مرشد را در تمام کردار و اعمال خویش در نظر داشته باشد. همچنان که ملاسلطان می‌گوید: «سالک، صورت مرشد را در جمیع حالات باید در نظر داشته باشد». و نیز گفته: «صورت مرشد را در نظر گرفتن از اتفاقات صوفیه است».[۱]
صوفیه علاوه بر این باید در تمام اعمال و عبادات نیز صورت مرشد را در ذهن داشته باشند اما متأخرین از اقطاب صوفیه برای این‌که موردانتقاد مردم و علماء قرار نگیرند درصدد برآمدند که این مسأله را توجیه کنند، همچنان که صالح علی‌شاه در این‌باره می‌گوید: «در نظر گرفتن صورت امر نشده، بلکه به تأمل روا نیست. فقط تذکر که بی‌اختیار به تمثل بکشد، در اخبار رسیده»[۲] و حتی بعضی از صوفیه به‌کلی آن را رد کرده و آن را تهمت محض می‌دانند و این در حالی است که ملاعلی گنابادی در کتاب صالحیه خود می‌گوید: «مقلد ناچار است که در وقت عمل، مطاع (مرشد) را در جمیع حالات باید در نظر داشته باشد».[۳]
ادامه مطلب




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 10 خرداد 1395 :: نویسنده : حسین تواب



پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ قرآن کریم همواره به‌عنوان یک منبع عظیم و مقدس موردتوجه محققان و عالمان دینی بوده و هست. به‌گونه‌ای که صرف طرح یک مسئله در آیات این کتاب آسمانی، هر مخاطبی را بر صحت وجود چنین مسئله‌ای قانع می‌سازد. چنانچه خداوند متعال در قرآن مجید می‌فرماید: «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذینَ آمَنُوا الْیَهُودَ وَ الَّذینَ أَشْرَکُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ قالُوا إِنَّا نَصاری ذلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسینَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا یَسْتَکْبِرُونَ [سوره مبارکه مائده، آیه 82] مسلّما سرسخت‌ترین مردم را در دشمنی باکسانی که ایمان آورده‌اند، یهود و مشرکان خواهی یافت و نزدیک‌ترین آنها را در دوستی با مؤمنان کسانی می‌یابی که گفتند: ما نصاراییم. این بدان سبب است که گروهی از آنان کشیشان و راهبان‌اند و آنها تکبر و بزرگ‌منشی نمی‌ورزند.»
براساس فرموده خداوند در آخرین کتاب آسمانی که برای مؤمنان فرستاده‌شده، دشمن‌ترین و سخت‌ترین دشمنِ مؤمنان، مشرکان و یهودیان معرفی شده‌اند. با توجه به این حقیقت که یهودیان و مشرکان دشمنان درجه یک مؤمنان هستند، به واقعیت‌های تاریخی اشاره خواهیم کرد تا علاوه بر آیات محکم الهی به دلایل روشن تاریخی مبنی بر این دشمنی واقف شویم.
ادامه مطلب




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 10 خرداد 1395 :: نویسنده : حسین تواب
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ یکی دیگر از مواردی که به‌عنوان ریشه تصوف در قرن اول به آن اشاره‌شده است، برداشت خاص صوفیه از آموزه‌هایی هم چون مبارزه با نفس، اخلاص و توجه به آخرت و... است که در قرآن و سنّت آمده است.
بیان انحراف صوفیان از اصول اسلام، موضوعی نیست که امروزه به آن پرداخته‌شده باشد، بلکه در آثار مختلف قدما، ازجمله آثار صوفیان از آن بحث شده است.
ازجمله آثاری که به‌طور نسبتاً مفصل به انحراف صوفیان  اشاره‌کرده است، کتاب اللمع است. کتاب اللمع که به زبان عربی و تألیف ابونصر، عبدالله بن علی سراج طوسی است، بین سال‌های ۳۴۰ تا ۳۶۰ ق، به رشته تحریر درآمده است.[1] اللمع از اولین کتابها درباره تصوف است.[2]
ادامه مطلب




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :





پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ یکی از موضوعاتی که ذهن محققین در حوزه فرق و ادیان را به خود مشغول ساخته است، مسئله پیدایی و از آن مهم‌تر چگونگی ادامه حیات فِرَق ضاله در جوامع، بخصوص جوامع اسلامی و به‌ویژه جامعه شیعه بوده و هست و احیاناً مقالات و کتاب‌ها و یادداشت‌هایی نیز در این زمینه به رشته تحریر درآمده است. در این نوشته قصد داریم تا زاویه دید جدیدی را در مسئله پیدایش اختلاف و تشکیل فرق انحرافی در جامعه مسلمین و تداوم حیات این فرق تا به امروز در مقابل شما بازکنیم.
کمی تحقیق و تفحص در پیدایش نحله‌ها و فرق انحرافی در ادیان توحیدی، می‌تواند روشنگر و هدایت‌کننده ما به سمت مقصود باشد. اگر به تاریخ انبیاء الهی (علیهم‌السلام) مراجعه کنیم، اولین انحراف در قوم بنی‌اسرائیل وقتی به وجود آمد که حضرت موسی (علیه‌السلام) برای تهیه الواح تورات به کوهستان رفته بود و حضرت هارون، برادر و وصی خویش را به‌جای خود به رهبری مردم انتخاب کرده بود، در این هنگام سامری [۱] یکی از اصحاب به‌ظاهر مؤمن حضرت موسی (علیه‌السلام) وصایت حضرت هارون (علیه‌السلام) را نپذیرفت و با سرپیچی از فرمان پیامبر خدا و وصی او مردم را به گوساله‌پرستی واداشتند. [۲] و به این طریق بستر اولین انحراف اعتقادی در قوم بنی‌اسرائیل کلید خورد.
ادامه مطلب




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 10 خرداد 1395 :: نویسنده : حسین تواب



پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ به عقیده برخی یکی از عوامل رواج زندگی زاهدانه در قرون اول هجری، موضع‌گیری تعرّض آمیز گروهی از مؤمنان بر روش دربارها و وابستگان خلفای اموی و عباسی بود. [1] البته این جریان از زمان خلیفه سوم آغاز گردید که روش او و اطرافیانش مورد اعتراض جمعی از مؤمنان واقع شد و این روش یعنی اعتراض بر تجمل و دنیاپرستی و درنتیجه گرایش به زهد و کناره‌گیری در زمان امویان و عبّاسیان نمونه‌های زیادی دارد. درواقع تجمّل و دنیاپرستی دربارها و وابستگان آن‌ها، عده‌ای را به‌عنوان عکس‌العمل اعتراض‌آمیز در مقابل آنان، به تحقیر و ترک دنیا واداشته و یکی از عوامل پیدایش زهد اغراق‌آمیز گردید.
عده‌ای دیگر پیدایش تصوف را معلول حوادث سیاسی دوران اسلامی و در حمایت از اهل بیت (علیهم السلام) می‌دانند که با تزویر امویان و عباسیان به نقطه‌ای مقابل اهل بیت (علیهم السلام) مبدل گردید و خود معضلی برای دین اسلام گردید.
ادامه مطلب




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 83 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب